خاطرات خصوصی

یه وقتایی چه خوشحالی

یه وقتایی دلت تنگه

یکی انگار از  سنگه

چه آسون بهترین می شی

چه آسونتر یه بیهوده

چرا سردرگمی امروز

تا بوده همین بوده

واسه دلتنگی های تو

یکی با گریه بیداره

یکی چشماشو می بنده

میره و تنهات میزاره

با اینکه خسته ای شاید

ازین دنیای پر از سختی

یه احساسی بهت میگه

چه بی اندازه خوشبختی

اشک من در سوگ هجرانت جهانی تر بکرد
پس جهانی درد هجرت را زمن باور بکرد

لاجرم سر دل خود را بگفتم با کسان:
تکسوار قلب من عزم دل دیگر بکرد

آنکه روزی قلب شیدای مرا دزدیده بود
نورسیده فعل عشقش در دلم مصدر بکرد

ارغوان عشق او در دل شکوفه داده بود
حیف از آن دارم که آن بگرفت و او پرپر بکرد

قلب من تازه به کیش عشق او پیوسته بود
شکوه دارم کاو برفت و قلب من کافر بکرد